niedziela, kwietnia 07, 2024

Narzędzie do psychoedukacji "Na tropie podejrzanych zachowań"

Narzędzie do psychoedukacji "Na tropie podejrzanych zachowań"

Trudne zachowania mogą odnosić się do różnych rodzajów niepożądanych lub problematycznych zachowań, które mogą występować u osób w różnym wieku i sytuacjach życiowych. Mogą to być zachowania emocjonalne, społeczne, czy nawet fizyczne, które są uważane za nieodpowiednie, trudne do kontrolowania lub powodujące problemy dla jednostki lub innych osób wokół niej.



Przykłady trudnych zachowań mogą obejmować agresję fizyczną lub werbalną, nadmierną niepokojenie się, kłamstwa, niewłaściwe reakcje na frustrację, brak umiejętności radzenia sobie z emocjami, uzależnienia od substancji, kradzieże, zaniedbywanie obowiązków szkolnych lub domowych, czy też zachowania autodestrukcyjne. Czy trzeba rozmawiać z dziećmi o trudnych zachowaniach? TAK! Poprzez uczenie się o różnych rodzajach trudnych zachowań, dzieci mogą rozwijać umiejętności radzenia sobie, empatii i rozumienia innych, a także poszerzać swoją wiedzę na temat zdrowia psychicznego. Ponadto pozwala  pomóc młodym ludziom radzić sobie z trudnościami emocjonalnymi, społecznymi i behawioralnymi. 



Jedna z nowości Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego dla dzieci jest narzędziem do psychoedukacji właśnie w kontekście trudnego zachowania. 

Na tropie podejrzanych zachowań Artura Gębki to fascynująca książka wgłąb ludzkiego zachowania. Autor zabiera czytelników w niezwykłą podróż po tajemniczych zakamarkach ludzkich umysłów, pomagając im zrozumieć, jakie sygnały i znaki mogą świadczyć o potencjalnych nieprawidłowościach w zachowaniu ludzi. 



Książka jest napisana w sposób przystępny i zrozumiały dla młodszych czytelników, unikając jednocześnie złożonych terminów z dziedziny psychologii. Wykorzystuje ciekawe historie i przykłady, które angażują czytelników, zachęcając ich do refleksji nad różnymi aspektami ludzkiego zachowania. 

Jednym z największych atutów tej książki jest jej praktyczny charakter. Autor nie tylko opisuje różne rodzaje podejrzanych zachowań, czyli takich które są ryzykowne lub szkodliwe dla danej osoby lub jej otoczenia, ale także podpowiada, jak można odpowiednio zareagować w przypadku ich zaobserwowania. Dzięki temu czytelnicy nie tylko zdobywają wiedzę, ale także uczą się umiejętności spostrzegawczości i empatii. 



Książka posiada ponad 90 ćwiczeń, które ułatwiają uczenie się podejrzanych zachowań takich obrażanie, wyśmiewanie innych, autoagresywnych, agresywnych, unikowych, związanych z łamaniem zasad czy których trudno jest regulować. Ćwiczenia są atrakcyjne dla uczniów, sprzyjają dyskusji, analizowania zachowania. 

Bardzo podoba mi się to, że wśród ćwiczeń znajduje się kilka słów dla rodziców, którzy również mogą przemyśleć i analizować swoje zachowanie. Sprzyja to znalezieniu przycz-yny zachowania ryzykownego u dziecka. Wiele zachowań dzieci pojawia się przez modelowanie osób dorosłych. Takie podeście wieloaspektowe jest niezwykle wartościowe, ukazujące, że nic nie jest zero-jedynkowe i że nasze zachowania nie biorą się znikąd. 

Rekomenduję to narzędzie do gabinetu szkolnych specjalistów: pedagogów szkolnego i specjalnego, psychologa do pracy z uczniami klas 3- 7 w ramach porad i konsultacji indywidualnych. Niektóre ćwiczenia sprawdzą się również w pracy grupowej w ramach na przykład zajęć rozwijających kompetencje emocjonalno- społeczne,  czy zajęć z wychowawcą. 



Bardzo podoba mi się ta pozycja, jest dobrze przemyślana, ćwiczenia są atrakcyjne dla młodych czytelników. Autor nie ocenia, nie poucza a pokazuje, w jaki sposób można sobie konstruktywnie radzić z problemami. Ukazuje, że każde zachowania ma swoją przyczynę, co pozwala lepiej zrozumieć problem i znaleźć sposób jego rozwiązania. 


Podstawowe informacje

Tytuł: Na tropie podejrzanych zachowań

Autor: Artur Gębka

Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

Wiek: 9-13

Cena okładkowa: 49,90zł

niedziela, kwietnia 07, 2024

Scenariusz zajęć profilaktycznych dla klas 1-3 szkoły podstawowej "Po co ten stres?"

Scenariusz zajęć profilaktycznych dla klas 1-3 szkoły podstawowej "Po co ten stres?"
W dzisiejszym zabieganym świecie coraz częściej spotykamy się ze stresem, który dotyka nie tylko dorosłych, ale również dzieci już od najmłodszych lat. Choć stres może być naturalną reakcją organizmu na trudne sytuacje, nadmiar stresu może prowadzić do różnych negatywnych konsekwencji dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Dlatego niezwykle istotne jest nauka skutecznych sposobów radzenia sobie ze stresem już od najwcześniejszych lat.

Jako pedagog specjalny, w ramach szkolnego programu profilaktyczno- wychowawczego prowadzę zajęcia w klasach 1-8. Dlatego chcę przedstawić pomysł na scenariusz zajęć o charakterze profilaktycznym na temat stresu dla klas 1-3. Scenariusz ten ma na celu nie tylko uświadomienie dzieciom, czym jest stres i jak może wpływać na ich życie, ale także naukę prostych technik radzenia sobie ze stresem, które mogą stosować w codziennych sytuacjach. Poprzez takie zajęcia możemy wspierać dzieci w budowaniu zdrowych mechanizmów radzenia sobie ze stresem już od najmłodszych lat, co przyczyni się do ich ogólnego dobrostanu oraz lepszego funkcjonowania zarówno w szkole, jak i w życiu codziennym.




Książka, która może pomóc Ci przeprowadzić ciekawe zajęcia 


Po co ten stres?! Jak radzić sobie z presją i napięciami to książka napisana przez Dagmar Geisler z serii książek Ja i moje emocje Wydawnictwa Jedność. Książka stanowi niezwykle wartościowe narzędzie dla nauczycieli, pedagogów i rodziców. Autorka oddała w nasze ręce  kompleksowy przewodnik po radzeniu sobie ze stresem, który jest dostosowany do potrzeb i możliwości dzieci.




Autorka nie tylko definiuje pojęcie stresu w sposób przystępny dla dzieci, ale również prezentuje różnorodne strategie i techniki radzenia sobie z nim. Dzięki klarownym wyjaśnieniom i praktycznym wskazówkom, czytelnik może z łatwością zastosować opisane metody w praktyce. Ponadto ta wiedza praktyczna jest przedstawiona w ciekawym i atrakcyjnym dla dzieci opowiadaniu. 




Podoba mi się również to, że oprócz aspektu edukacyjnego, książka buduje świadomość emocjonalną i społeczną u dzieci. Przekazuje im ważne informacje na temat ich własnych emocji oraz zachęca do otwartej rozmowy na ten temat. Dzięki temu książka może być również skutecznym narzędziem na zajęciach rozwijających kompetencje emocjonalno- społeczne. 




Rekomenduję tę książkę wszystkim nauczycielom i pedagogom szkolnym, którzy chcą skutecznie wspierać dzieci w radzeniu sobie ze stresem. Ponadto, "Po co ten stres?!" może być doskonałym materiałem do wykorzystania na zajęciach profilaktycznych w szkole. Nauczyciele mogą korzystać z treści książki jako punktu wyjścia do prowadzenia dyskusji, wykonywania ćwiczeń praktycznych oraz rozwijania świadomości emocjonalnej u dzieci. Książka może być także inspiracją do tworzenia scenariuszy zajęć i działań profilaktycznych, które pomogą dzieciom lepiej radzić sobie ze stresem w szkole i poza nią.




Po co ten stres? - Zajęcia profilaktyczne na temat radzenia sobie ze stresem dla uczniów klas 1-3

Celowo w scenariuszu znajduje się więcej pomysłów na ćwiczenia. Wybierz te, które podobają Ci się najbardziej, które sprawdzą się w Twojej grupie dzieci, dopasuj do potrzeb zespołu klasowego.

Cel zajęć:
  • Uświadomienie dzieciom, czym jest stres i jak może wpływać na ich zdrowie i samopoczucie.
  • Przedstawienie prostych technik radzenia sobie ze stresem.
  • Zachęcanie do otwartej rozmowy na temat emocji i doświadczeń związanych ze stresem.
Materiały potrzebne:
  • Książka "Po co ten stres?! Jak radzić sobie z presją i napięciami" Dagmar Geisler, Wydawnictwo Jedność dla dzieci
  • Plansze z ilustracjami przedstawiającymi różne techniki radzenia sobie ze stresem.
  • Kolorowe kartki i pisaki dla dzieci.
  • Przykładowe opakowanie "Pudełka na stres" wypełnione pozytywnymi przedmiotami (np. kolorowanki, zabawki antystresowe, listy z pozytywnymi myślami).
Przebieg zajęć:

1. Powitanie dzieci, prezentacja tematu. Zadaj zagadkę, która będzie wprowadzeniem do tematu:

Co to za uczucie, które czasem nas ogarnia, gdy zbyt dużo mamy zadań lub gdy kłócimy się z kolegą. To powoduje, że ręce mogą nam drżeć, a serce mocniej bić?  Co to takiego?

2. Burza mózgów- mapa myśli - Tak! Dziś będziemy rozmawiać o czymś, co nazywa się stresem. Czy ktoś wie, co to jest stres?- luźne wypowiedzi dzieci można zapisywać w postaci mapy myśli wykorzystując kartki i pisaki. 
Możesz zadać pytania:
  • Czy kiedykolwiek czułeś/-aś się zestresowany/-a? 
  • Co sprawia, że się stresujesz? Jakie sytuacje Cię stresują?
  • Jakie emocje towarzyszą Ci podczas stresu?
  • Jak stres wpływa na nasze ciało? Co się z nim dzieje?
  • Czy są sytuacje, w których stres może być pozytywny? Jak myślicie, dlaczego?
  • Jakie masz sposoby na radzenie sobie ze stresem?
  • Czy zdarza wam się rozmawiać o swoim stresie z innymi osobami? Czy to pomaga?
3. Wprowadzenie książki Po co ten stres?! jako źródła wiedzy na temat radzenia sobie ze stresem.

4. Praca z książką
Nauczyciel czyta dzieciom wybrane fragmenty z książki, omawiając po drodze istotne koncepcje i techniki radzenia sobie ze stresem.
Dzieci mogą zadawać pytania i dzielić się swoimi przemyśleniami na temat czytanych treści. 


5. Ćwiczenia praktyczne
Nauczyciel prezentuje plansze z różnymi technikami radzenia sobie ze stresem (np. głębokie oddychanie, rysowanie, spacery). Omówienie krótko każdej z technik i jej korzyści. Nauczyciel prowadzi dzieci przez jedną z technik radzenia sobie ze stresem, na przykład krótką sesję głębokiego oddychania, wizualizacja, itd. 

6. Ćwiczenie "Pudełko na stres"
Nauczyciel przedstawia dzieciom przykładowe opakowanie "Pudełka na stres" wypełnione pozytywnymi przedmiotami. W takim pudełku można umieścić różnorodne przedmioty i narzędzia, które pomagają w relaksacji i redukcji napięcia. Przykłady:
  • Zabawki antystresowe, takie jak miękkie piłeczki, gumowe kółka do ściskania czy balony antystresowe.
  • Kolorowanki i zestaw kolorowych kredek lub mazaków.
  • Małe, miękkie poduszki lub pluszowe zwierzątka do przytulania.
  • Zestaw do aromaterapii, zawierający olejki eteryczne o relaksujących zapachach.
  • Zestaw do masażu, na przykład piłeczki do masażu stóp lub masażery do rąk.
  • Słuchawki lub mały odtwarzacz muzyki z playlistą relaksacyjną.
  • Karty z pozytywnymi afirmacjami lub cytatami motywacyjnymi.
  • Prosty notes lub dziennik do zapisywania myśli i uczuć.
  • Zestaw do ćwiczeń oddechowych, zawierający instrukcje i ćwiczenia.
  • Mały zestaw herbaty ziołowej lub kubek na ulubioną herbatę.
Ważne jest, aby przedmioty w pudełku były dostosowane do indywidualnych preferencji i potrzeb osoby korzystającej z takiego pudełka. Można przygotować takie klasowe pudełko na stres, które będzie łatwo dostępne dla wszystkich dzieci. 

7. Praca w grupach/ w parach/ indywidualnie- technika dowolna, może to być kolaż, plakat. Propozycje tematów:
  • Kolaż Emocji: Dzieci mogą wycinać z gazet lub magazynów obrazy twarzy wyrażających różne emocje, takie jak szczęście, smutek, złość, strach i spokój. Następnie mogą skleić te obrazy na dużym plakacie, pokazując, jak stres może wpływać na nasze emocje i jak radzić sobie z nimi.
  • Plakat "Moje Sposoby na Stres": Poproś dzieci, aby narysowały lub napisały różne sposoby, które pomagają im radzić sobie ze stresem.
  • Mapa Stresu: Zaproponuj dziecku, aby narysowało mapę swojego stresu. Może użyć kolorów i symboli, aby pokazać różne sytuacje lub rzeczy, które sprawiają, że się stresuje. Na mapie można również umieścić "oazy spokoju" lub sposoby na radzenie sobie ze stresującymi sytuacjami. 
  • Plakat "SuperBohaterowie Stresu": Dzieci mogą stworzyć swoich własnych "super bohaterów stresu" - postacie, które pomagają im pokonać stres. Mogą nadać im specjalne moce i umieścić je na plakacie obok różnych technik radzenia sobie ze stresem.

7. Podsumowanie
Nauczyciel podsumowuje zajęcia, podkreślając, że istnieją różne sposoby radzenia sobie ze stresem i ważne jest, aby szukać tych, które najlepiej pasują do każdego z nas.
Zachęcenie dzieci do dzielenia się swoimi refleksjami na temat zajęć i zadanie pytania domowego: "Jakie techniki radzenia sobie ze stresem wypróbujesz w domu?". 

Które ćwiczenie podoba Ci się najbardziej? 
Pamiętaj o aktywności w moich mediach społecznościowych!

środa, marca 20, 2024

"Gucio uczy się słuchać" czyli wspieranie rozwoju społecznego dziecka

"Gucio uczy się słuchać" czyli wspieranie rozwoju społecznego dziecka

     Ah ten Gucio. Nie wiem co on w sobie ma, że uwielbiają go przedszkolaki (zresztą nie tylko one, ja też!). Seria historyjek o Guciu jest wartościowa, wspiera rodziców, nauczycieli w podejmowaniu rozmowy z dzieckiem na tematy związane z kompetencjami emocjonalno- społecznymi. Autorką serii jest Aurelie Chien Chow Chine, wydawcą polskim jest Wydawnictwo Debit.


*******************************************************************

O tej serii pisałam już na blogu:

"GUCIO" CZYLI KRÓTKIE HISTORYJKI DO ROZWOJU KOMPETENCJI EMOCJONALNO- SPOŁECZNYCH: https://bluefingersbywiola.blogspot.com/2022/09/gucio-czyli-krotkie-historyjki-do.html

"GUCIO UCZY SIĘ WYBACZAĆ" - NAUKA UMIEJĘTNOŚCI SPOŁECZNYCH: https://bluefingersbywiola.blogspot.com/2022/12/gucio-uczy-sie-wybaczac-nauka.html

"GUCIO CZUJE SIĘ DUMNY"- KSIĄŻKA O EMOCJACH DLA PRZEDSZKOLAKÓW: https://bluefingersbywiola.blogspot.com/2023/09/gucio-czuje-sie-dumny-ksiazka-o.html

UCZUCIA GUCIA CZYLI KOLEJNE NOWOŚCI DO WYKORZYSTANIA W ROZMOWIE O EMOCJACH Z PRZEDSZKOLAKAMI: https://bluefingersbywiola.blogspot.com/2023/02/uczucia-gucia-czyli-kolejne-nowosci-do.html


*******************************************************************

    Gucio jest jednorożcem z kolorową grzywą, która zmienia swój kolor w zależności od tego, co w danej chwili czuje. 


    Najnowsza książka z serii, Gucio uczy się słuchać to urocza i pouczająca opowieść, która skupia się na ważnej umiejętności w komunikacji z drugim człowiekiem czyli słuchaniu. Autorka, używając ciekawego i dostępnego języka, prowadzi czytelnika przez przygody Gucia, który uczy się czym jest słuchanie i dlaczego jest tak ważne. 

    Gucio jest uroczy i łatwy do polubienia, co sprawia, że czytelnicy natychmiast wczuwają się w jego historię. Poprzez serię zabawnych i pouczających sytuacji, autorka przedstawia różne aspekty słuchania - od uważnego słuchania innych osób po zrozumienie, dlaczego słuchanie jest ważne w codziennym życiu.



    Jednym z najmocniejszych punktów tej książki jest sposób, w jaki autorka integruje naukę o słuchaniu z emocjonalnymi doświadczeniami Gucia. Czytelnicy odkrywają, że poprzez słuchanie, Gucio jest w stanie lepiej zrozumieć swoich przyjaciół, rozwiązać konflikty i uczestniczyć w przygodach w sposób bardziej pełny i satysfakcjonujący. Ilustracje w książce są kolorowe, pięknie wykonane, zdecydowanie przyciągają uwagę czytelnika. 

Polecam tę serię i tą książkę każdemu, kto pracuje z przedszkolakami. Warto skorzystać z niej jako bazę do rozmów na tematy związane z kompetencjami emocjonalno- społecznymi. Ja uwielbiam Gucia, a Ty?



Podstawowe informacje

Tytuł: Gucio uczy się słuchać

Autorka: Aurelie Chien Chow Chine

Wydawnictwo Debit

Wiek: 3+

Cena okładkowa: 16,90 zł


niedziela, marca 17, 2024

Zagadki wpływają na rozwój poznawczy dziecka- "Zgadnij. Nazwij. Połącz! Gimnastyka umysłu z 20 zagadkami obrazkowymi"

Zagadki wpływają na rozwój poznawczy dziecka- "Zgadnij. Nazwij. Połącz! Gimnastyka umysłu z 20 zagadkami obrazkowymi"

Wiesz jakie aktywności wpływają na rozwój poznawczy dziecka? Są to między innymi zagadki! Zagadki są wartościowe dla rozwoju poznawczego dziecka z kilku powodów:

  • Ćwiczą logiczne myślenie i umiejętność rozwiązywania problemów. Dziecko musi analizować informacje, wyciągać wnioski i szukać odpowiedzi, co rozwija jego umiejętność myślenia analitycznego.

  • Wspierają rozwój językowy. Zagadki wymagają od dziecka formułowania odpowiedzi, co pomaga w rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych, słownictwa i gramatyki.
  • Ćwiczą pamięć. Rozwiązywanie zagadek wymaga zapamiętania treści pytania i analizowania dostępnych informacji, co rozwija pamięć.
  • Wspierają kreatywność. Zagadki wymagają elastycznego myślenia, dopasowywania różnych informacji i szukania nietypowych rozwiązań, co rozwija zdolności twórcze dziecka.
  • Uczą koncentracji i cierpliwości. Rozwiązywanie zagadek wymaga skupienia uwagi i logicznego myślenia, co pomaga dziecku w rozwijaniu umiejętności koncentracji i cierpliwości.


Wszystkie te umiejętności są istotne dla ogólnego rozwoju poznawczego dziecka i pomagają mu w osiąganiu sukcesów w szkole i w życiu codziennym. Dlatego warto regularnie angażować dziecko w rozwiązywanie różnego rodzaju zagadek i łamigłówek.

Ostatnio Wydawnictwo Kropka wydało przepiękną książkę. Dr Gareth Moore to mistrz w kreowaniu fascynujących zagadek i łamigłówek, a jego najnowsza książka Zgadnij. Nazwij. Połącz! Gimnastyka umysłu z 20 zagadkami obrazkowymi nie zawodzi w tej kwestii. Ta książka to prawdziwe wyzwanie dla umysłu, która sprawi, że czytelnik będzie chciał wracać do niej wielokrotnie.




Głównym atutem tej książki są zagadki obrazkowe, które angażują czytelnika w proces logicznego myślenia, spostrzegawczość i kreatywność. Każda strona staje się polem do intelektualnego zadania, gdzie musimy skoncentrować się na szczegółach, łączyć fakty i wyciągać wnioski. Autor doskonale balansuje między łatwością a trudnością, zapewniając dziecku umysłowe wyzwanie.



Książka nie tylko zapewnia rozrywkę, ale również stymuluje umysł i rozwija umiejętności analitycznego myślenia. Jest idealna jeśli poszukujemy sposobu na aktywne spędzanie czasu z dzieckiem, jednocześnie ćwicząc umiejętności poznawcze.
Książka sprawdzi się na zajęciach rewalidacyjnych, korekcyjno- kompensacyjnych. Jest świetnym sposobem na spędzenie czasu w świetlicy szkolnej. Bardzo podoba mi się to, że dzięki tej publikacji mogę wzbogacać słownictwo dziecka, doskonalić myślenie logiczne. Ponadto wzbogacić dziecięcą wiedzę o świecie. Dzięki książce mogę podjąć tematykę m.in.  dinozaurów, zawodów, kwiatów, instrumentów, zwierząt. Sama wielokrotnie musiałam się zastanowić nad łamigłówką :) Moje ulubione to zagadki Jakim jestem ciastem? i Jaką jestem potrwawą?, które pobudziły mój apetyt, jednocześnie dowiedziałam się co nieco o rożnych rodzajach ciast i potraw różnych kuchni świata. 




Zgadnij. Nazwij. Połącz! Gimnastyka umysłu z 20 zagadkami obrazkowymi to obowiązkowa lektura dla wszystkich miłośników wyzwań umysłowych. Rekomendowana dla dzieci, idealna dla dorosłych. Niezależnie od wieku czy umiejętności, ta książka zapewni godziny zabawy i nauki. Dla tych, którzy szukają sposobu na wzmocnienie umiejętności poznawczych i jednoczesną rozrywkę, ta książka jest strzałem w dziesiątkę. Niezwykle satysfakcjonująca i edukacyjna - polecam każdemu, kto chce poczuć, jak rośnie siła ich umysłu dzięki prostym, ale skutecznym ćwiczeniom.




Podstawowe informacje

Tytuł: Zgadnij. Nazwij. Połącz! Gimnastyka umysłu z 20 zagadkami obrazkowymi
Autor: Dr Gareth Moore
Ilustracje: Ryan O'Rourke
Wydawnictwo Kropka
Wiek: 6+
Cena okładkowa: 79,90 zł

 

środa, marca 13, 2024

"Naucz się nauczania. Praktycznie wykorzystanie osiągnięć neurobiologii"

"Naucz się nauczania. Praktycznie wykorzystanie osiągnięć neurobiologii"
Książka Naucz się nauczania. Praktycznie wykorzystanie osiągnięć neurobiologii oferuje fascynujące spojrzenie na to, jak działa mózg podczas procesu uczenia się i jak nauczyciele mogą wykorzystać te informacje, aby poprawić skuteczność swojej pracy. Autorki Barbara Oakley, Beth Rogowsky oraz Terrence J. Sejnowski, przedstawiają praktyczne strategie nauczania oparte na najnowszych odkryciach w dziedzinie neurobiologii, aby pomóc nauczycielom w tworzeniu bardziej angażujących i efektywnych lekcji.


Jest to publikacja, która niewątpliwie powinna znaleźć się na bibliotece każdego nauczyciela. 
Książka jest napisana w przystępny sposób, bez nadmiernej skomplikowanej terminologii, co sprawia, że każdy nauczyciel będzie w stanie zrozumieć jej treść. Podoba mi się, że autorki stosują metafory, obrazki, które ułatwiają zrozumienie treści. 
Autorki doskonale łączą teorię z praktyką, pokazując konkretnie, jak można wykorzystać zdobytą wiedzę w codziennej pracy z uczniami.

Jednym z największych atutów tej książki jest to, że wskazuje ona konkretne techniki i metody, które można zastosować w klasie, aby poprawić efektywność nauczania i przyswajania wiedzy przez uczniów. Dzięki temu każdy nauczyciel może znaleźć w niej wiele praktycznych wskazówek, które pomogą mu zwiększyć skuteczność swojej pracy.

Ponadto, autorki pokazują również, jak ważne jest dostosowanie metody nauczania do indywidualnych potrzeb i preferencji uczniów, co może znacząco wpłynąć na ich motywację do nauki i efektywność zdobywania wiedzy. Dzięki temu książka jest niezwykle wartościową lekturą dla każdego nauczyciela, który pragnie doskonalić swoje umiejętności i podnosić jakość nauki w swojej klasie.

Jest to publikacja, która nie tylko dostarcza najnowszej wiedzy z zakresu neurobiologii, ale przede wszystkim pokazuje, jak można ją praktycznie wykorzystać w procesie nauczania. Dzięki konkretom wskazówkom i praktycznym narzędziom, stanowi nieocenioną pomoc dla każdego nauczyciela, który pragnie podnosić jakość swojej pracy i efektywność nauki w klasie. Polecam ją serdecznie każdemu pedagogowi, który pragnie doskonalić swoje umiejętności i poszerzyć swoją wiedzę na temat skutecznego nauczania.

Jakie są Twoje ulubione strategie/ metody, które ułatwiają uczenie się uczniów?


Podstawowe informacje

Tytuł: Naucz się nauczania. Praktycznie wykorzystanie osiągnięć neurobiologii
Autorki: Barbara Oakley, Beth Rogowsky oraz Terrence J. Sejnowski
Wydawnictwo Sensus


sobota, marca 09, 2024

"Od czego zacząć. Poradnik przetrwania lęku, depresji i innych kryzysów psychicznych"

"Od czego zacząć. Poradnik przetrwania lęku, depresji i innych kryzysów psychicznych"
W tym tygodniu w moich mediach społecznościowych sporo było o zdrowiu psychicznym, jak o niego zadbać, czym jest kryzys psychiczny i jak o nim rozmawiać z uczniami. 
Więcej treści znajdziesz też na Facebooku i Instagramie. 




Ten artykuł poświęcony będzie wyjątkowemu poradnikowi, który jest dedykowany wszystkim tym, którzy zmagają się z nieprzyjemnymi emocjami, którzy czują się samotni, niezrozumiani, którzy zadają sobie pytanie, czy wszystko jest ze mną ok.
  
Od czego zacząć to poradnik, który wyróżnia się swoją empatyczną i praktyczną perspektywą na temat radzenia sobie z różnymi kryzysami psychicznymi. Książka została napisana przez Mental Health America, a w Polsce wydana przez Wydawnictwo Publicat. 





Pokusze się o stwierdzenie, że to jedna z tych książek, które powinien mieć każdy, po to by w potrzebie wiedzieć co trzeba robić. Bo choć książka napisana przez amerykańskich specjalistów to wiedza jest zgodna z polskimi standardami postępowania w przypadku kryzysu psychicznego.
 
To co bardzo mi się podoba to, że książka jest napisana w przystępny sposób, co sprawia, że jest dostępna dla szerokiego spektrum czytelników, bez względu na ich poziom wiedzy na temat zdrowia psychicznego. Będzie świetnym prezentem dla nastolatka, jak i dla osoby dorosłej. 




Książka podzielona jest na rozdziały. Autorzy omawiają oznaki i objawy problemów ze zdrowiem psychicznym m.in. zaburzenia nastroju, zaburzenia lękowe, trauma i PTSD, zaburzenia odżywiania. Są to takie zaburzenia, z którymi najczęściej mam do czynienia w pracy w szkole. Zastanawia mnie fakt, dlaczego umieszczono w tym rozdziale zaburzenia uwagi. Nie traktowałbym tego jako problemów związanych z kryzysem psychicznym, a w kategoriach zaburzenia neurorozwojowego. 


Pozostałe części książki podejmują bardzo ważną tematykę m.in. rozmowy o zdrowiu psychicznym, informacje o szukania wsparcia profesjonalnego oraz wskazówki, porady, narzędzia, które możemy wykorzystać w kryzysie psychicznym np. jak radzić sobie z atakiem paniki, co zrobić gdy mamy trudność ze wstaniem z łóżka. 




To co do mnie najbardziej przemawia to: 
  • wiedza przekazywana jest zgodna z aktualnymi klasyfikacjami i badaniami naukowymi.
  • propozycje ćwiczeń, które można wykonać, aby ułatwić radzenie sobie...
  • omówienie czym jest terapia, z czym się wiąże, jak wygląda - spotkanie ze specjalistą może naprawdę przerażać, a to jest wytłumaczone i przedstawione w bardzo przystępny sposób. 
  • rysunki, które pokazują jak może czuć się osoba w kryzysie, jak wygląda dane zaburzenie. 
  • wspierające komunikaty, które mogą pomóc w procesie zdrowienia np. " Zawsze można wyzdrowieć", " Znalezienie pomocy jest ważne", " Bądź życzliwy dla siebie i podejmij starania, by nie oceniać się zbyt surowo". 
Od czego zacząć to nie tylko poradnik dla osób borykających się z trudnościami psychicznymi, ale także dla tych, którzy chcą zrozumieć i wspierać bliskich w takiej sytuacji. To inspirujące i praktyczne źródło wiedzy dla każdego, kto szuka drogi do zdrowia psychicznego i lepszego samopoczucia.
Ta książka to cenny poradnik, który nie tylko oferuje praktyczne wskazówki, ale także inspiruje i motywuje do działania. Jest to niezastąpioną lekturą dla wszystkich, którzy pragną lepiej zrozumieć i radzić sobie z trudnościami psychicznymi.

Podstawowe informacje

Tytuł: Od czego zacząć. Poradnik przetrwania lęku, depresji i innych kryzysów psychicznych
Autor: Mental Health America
Wydawnictwo Publicat
Cena okładkowa: 49,90zł

środa, marca 06, 2024

Jak wspierać pewność siebie u dziecka? Sprawdź książkę "Uwierz w siebie"

Jak wspierać pewność siebie u dziecka? Sprawdź książkę "Uwierz w siebie"
    Czy zdrazyło Ci się usłyszeć od dziecka, ucznia, ja nie potrafię, ja nie umiem, nie wiem, nie dam rady? Jeśli tak to przeczytaj ten artykuł do końca.

Pewność siebie to kluczowa cecha, która pomaga dzieciom rozwijać się i odnosić sukcesy w życiu. To nie tylko poczucie własnej wartości czy wiary w swoje umiejętności, ale także fundament, na którym buduje się ich przyszłość. Jednakże, co tak naprawdę oznacza pewność siebie u dziecka?

Pewność siebie u dziecka przejawia się na wielu płaszczyznach życia, począwszy od sposobu, w jaki wyrażają swoje potrzeby i opinie, poprzez podejmowanie decyzji, aż po radzenie sobie z wyzwaniami i trudnościami. To nie tylko umiejętność prezentowania siebie w społeczeństwie, lecz również wsparcie dla zdolności adaptacyjnych i samokontroli.

Sprawdź również inny artykuł o pewności siebie u dziecka: 

Jak wspierać pewność siebie u dziecka?

Oto kilka skutecznych strategii, które mogą pomóc  dzieciom w budowaniu pewności siebie.

1. Daj przestrzeń do eksploracji
Dzieci uczą się przez doświadczenie. Dlatego ważne jest, aby dać im możliwość odkrywania świata i eksperymentowania. Pozwól im podejmować decyzje, wypróbowywać nowe rzeczy i rozwijać swoje zainteresowania.

2. Bądź wsparciem
Słuchaj uważnie, kiedy Twoje dziecko chce się podzielić swoimi myślami i uczuciami. Udzielaj wsparcia i pokazuj zrozumienie, nawet jeśli nie zgadzasz się z ich punktem widzenia. Ważne jest, aby dzieci czuły się słuchane i akceptowane.

3. Podkreślaj sukcesy
Doceniaj  wysiłek, nie tylko osiągnięcia. Chwal za próby i postępy, nawet jeśli są one małe. To buduje poczucie własnej wartości i motywuje do dalszego rozwoju.

4. Ucz radzenia sobie z porażkami
 Pomóż im zrozumieć, że błędy są częścią procesu nauki i że każda niepowodzenie może być szansą na naukę i wzrost.

5. Promuj pozytywne myślenie
Ucz dzieci szukać pozytywnych aspektów w każdej sytuacji. Pomóż im zauważać mocne strony i sukcesy, nawet w obliczu trudności. Pozytywne podejście do życia pomaga budować wewnętrzną pewność siebie.

6. Bądź wzorem
Twoje zachowanie i słowa mają ogromny wpływ na to, jak Twoje dziecko postrzega siebie i świat. Bądź więc pozytywnym wzorcem, który promuje pewność siebie i samoakceptację.

    Wspieranie pewności siebie u dziecka to proces, który wymaga czasu, cierpliwości i zaangażowania. Jednak inwestycja w rozwój tej cechy już od najmłodszych lat przynosi liczne korzyści w przyszłości, pomagając dziecku odnieść sukcesy i być szczęśliwym oraz spełnionym dorosłym.


    Książka, która przedstawia i pokazuje te strategie w praktyce, dedykowana głównie dzieciom edukacji wczesnoszkolnej to Uwierz w siebie. Książka, która dodaje pewności siebie Asi Olejarczyk i Wydawnictwa Jedność. Moim zdaniem ta książka jest skierowana nie tylko do dzieci, ale także do rodziców i nauczycieli, którzy pragną wspierać rozwój emocjonalny i osobowościowy młodych ludzi.


    To wspaniała historia o odwadze, niezwykle wspierająca, o tym, że każdy może osiągnąć swoje cele, jeśli tylko uwierzy w siebie. Autorka w prosty, ale zarazem głęboki sposób, przekazuje ważne przesłanie o tym, jak istotne jest budowanie wiary w siebie od najmłodszych lat. Hania, bohaterka tej historii była dzieckiem nieśmiałym, wycofującym się z relacji rówieśniczych, niepewna swojej wiedzy i umiejętności. Jednak jak przekazuje, pewności siebie można się nauczyć. Robi to ze wsparciem rodziców, nauczycielki. Hania jest zachęcana do wyznaczania sobie celów, pokonywania trudności oraz przekraczania własnych granic. 



   Autorka nie tylko opowiada o znaczeniu wiary w siebie, ale również dostarcza praktycznych wskazówek i technik, które mogą pomóc dzieciom w budowaniu tej ważnej cechy. Są one jednocześnie wskazówką dla osób dorosłych. Autorka wykorzystuje prosty i przystępny język, który jest dostosowany do poziomu poznawczego dzieci. Dodatkowo, książka jest wzbogacona o piękne ilustracje Oli Makowskiej, które nie tylko uatrakcyjniają treść, ale także pomagają wizualizować przekazywane przesłanie. W ten sposób, Uwierz w siebie staje się nie tylko lekturą rozrywkową, ale również narzędziem edukacyjnym, które może wspomagać rozwój emocjonalny i społeczny dzieci.



    To co najbardziej przekonuje mnie do tej książki to:

- pokazanie, że każdy jest niepowtarzalny, dlatego nie warto porównywać się do innych.

- przedstawienie nabieranie pewności siebie jako procesu, w którym konieczna jest praca samego dziecka, ale również duże wsparcie rodziców, opiekunów, nauczycieli, ale też rówieśników. 

- wskazówki dla dziecka, rozpisane zrozumiałym i prostym językiem, które może wykorzystać w codzienności.

- przedstawione techniki są proste do zastosowanie przez dziecko, a jednocześnie są wskazówką dla osób dorosłych. 



    Podsumowując, książka Uwierz w siebie to pozycja obowiązkowa dla każdego rodzica, nauczyciela czy opiekuna, który pragnie wspierać rozwój pewności siebie u dzieci.  Autorka w mądry sposób porusza temat wiary w siebie, dostarczając czytelnikom praktycznych narzędzi i wskazówek, które mogą być skutecznym wsparciem w budowaniu pewności siebie już od najwcześniejszych lat. Dzięki tej książce, dzieci mogą nauczyć się, że są w stanie osiągnąć wszystko, o ile tylko uwierzą w siebie.
Ta książka to odpowiednie narzędzie do pracy rewalidacyjnej, terapeutycznej. 

Jak podoba Ci się ta książka?


Podstawowe informacje

Tytuł: Uwierz w siebie. Książka, która dodaje pewności siebie

Autorka: Asia Olejarczyk

Wydawnictwo Jedność

Wiek: 6+

Cena okładkowa: 24,90 zł


wtorek, marca 05, 2024

Jak rozmawiać z uczniem w kryzysie? Wskazówki dla nauczycieli i szkolnych specjalistów

Jak rozmawiać z uczniem w kryzysie? Wskazówki dla nauczycieli i szkolnych specjalistów

    Coraz więcej dzieci i młodzieży zmaga się z różnymi problemami emocjonalnymi i psychicznymi, które mogą prowadzić do przeżywania kryzysów. Kryzysy u dzieci i młodzieży w szkole mogą pojawić się z różnych przyczyn takich jak zmiany w życiu rodzinnym (rozwody, problemy zdrowotne w rodzinie), problemy rówieśnicze (problemy z relacjami, nękanie, dokuczanie, konflikty między uczniami), trudności w nauce, problemy emocjonalne i psychiczne (np. depresja, lęk, niska samoocena), itd. 

    Ważne jest, aby nauczyciele, szkolni specjaliści potrafili odpowiednio reagować i wspierać uczniów w trudnych sytuacjach.  Poniższy artykuł zawiera wskazówki, jak skutecznie rozmawiać z uczniem w trudnej sytuacji, aby pomóc mu przejść przez kryzys i wspierać w jego rozwoju emocjonalnym.


Kim jest dziecko/ nastolatek w kryzysie?

    Na wstępie warto zastanowić się kim jest dziecko/ nastolatek w kryzysie. Jest to osoba, która ma problemy emocjonalne, psychiczne lub społeczne, które wpływają na jej codzienne funkcjonowanie i dobre samopoczucie. Może to być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak konflikty rodzinne, trudności szkolne, problemy z rówieśnikami, presja społeczna, traumy z przeszłości, czy też choroby psychiczne.

Przez tak rozumianą definicję można rozumieć dziecko/ nastolatka m.in.:

- z depresją, 

- z żałobą, 

- z traumą,

- doświadczającego przemocy,

- przeżywającego rozwód rodziców,

- w kryzysie emocjonalnym (który rozumieć można jako trudność z opanowaniem emocji),

- samookaleczającego się,

- przeżywającego kłótnie rodzinne, 

- w niespodziewanej ciąży. 

U dziecka/ nastolatka w kryzysie mogą wystąpić takie zachowania jak agresja, płacz, izolacja, niszczenie przedmiotów, lęki, autoagresja, zaniedbywanie obowiązków szkolnych, zachowania ryzykowne (np. sięganie po alkohol, używki, leki, drobne przestępstwa). Bardzo często u dziecka, które przeżywa kryzys, zachowania zdecydowanie odbiegają od normy. Jako nauczyciele jesteśmy w stanie zaobserwować zmianę zachowania ucznia i odpowiednio wcześniej zareagować. 

Strategie pracy z uczniem w kryzysie- uczeń nie zgłasza problemu w szkole


    Gdy zauważamy, że dzieje się coś niepokojącego z uczniem, zauważamy zmianę zachowania, obniżenie motywacji do pracy, wycofywanie się z kontaktów, agresję lub inne zachowania, które zdecydowanie odbiegają od normy- zareaguj! Czasami uczniowie nie rozumieją co się z nimi dzieje, wstydzą się poprosić o pomoc, boją się konsekwencji takiej rozmowy (np. poinformowanie rodziców). 

1. Spróbuj porozmawiać z uczniem. Rozmowa to skuteczny sposób na zrozumienie trudności dziecka, jego emocji i myśli. W spokojnej atmosferze, rozmowa może być sama w sobie formą wsparcia i pomocy. 

2. Porozmawiaj z wychowawcą. Wychowawca to osoba, która powinna najlepiej orientować się w sytuacji dziecka. Być moża już posiadł wiedzę, co się dzieje z uczniem, ma wiedzę o ewentualnych formach wsparcia. 

3. Poinformowanie wychowawcy o problemie ucznia to też pierwszy krok w pomocy uczniowi. Bardzo często wychowawca takie obserwacje konsultuje ze szkolnymi specjalistami. Warto, aby wychowawca (lub szkolni specjaliści) porozmawiał z rodzicami, zapytał, jak wygląda zachowanie dziecka w domu, czy zdarzyło się w ostatnim czasie coś, co mogło spowodować kryzys u dziecka, omówić kolejne kroki wsparcia. Przy takiej rozmowie może uczestniczyć pedagog szkolny, specjalny, psycholog lub rozmowa może być prowadzona przez nich. Podczas takiej rozmowy warto przedstawić fakty, czyli konkretne zachowania ucznia, poinformować co nas niepokoi, przedstawić wynik rozmowy z uczniem oraz poinformować, gdzie rodzic może się udać, aby uzyskać pomoc. Można zaproponować porady i konsultacje z psychologiem lub pedagogiem szkolnym, specjalnym (na wniosek rodzica) w ramach udzielenia pomocy psychologiczno- pedagogicznej. 
Prosimy, aby rodzic na spokojnie porozmawiał z dzieckiem, przedyskutował formy wsparcia w szkole (np. czy chce skorzystać z pomocy psychologa), udzielmy wskazówek, jak taką rozmowę z dzieckiem poprowadzić. Umówmy się z rodzicem na konkretny termin, w którym rodzic poinformuje o krokach podjętych przez nich, aby pomóc dziecku (np. zapisanie się do specjalisty, umówienie się do terapeuty środowiskowego, itd.) warto spotkać się też monitorująco za jakiś czas, aby omówić co dotychczas udało się wypracować, bieżące funkcjonowanie dziecka.

 

Strategie pracy z uczniem w kryzysie- uczeń prosi o pomoc nauczyciela, wychowawcę, szkolnych specjalistów

    Coraz częściej uczniowie w kryzysie sami proszą o pomoc ( i dobrze!). Zgłaszają się do gabinetu o pomoc, wsparcie, rozmowę. Zasady prowadzenia rozmowy z uczniem są takie same,jak zasady każdej efektywnej rozmowy, jednak szczególnie ważne jest, by zwrócić uwagę na takie jej aspekty jak:

1. Stworzenie bezpiecznej, przyjaznej atmosfery
Warto zapewnić komfort, bezpieczeństwo, dyskrecję , zadbać, aby nic dodatkowo niepokoiło czy rozpraszało (np. włączony komputer, dzwoniący telefon). 

2. Szczerość w rozmowie
Dzieci bardzo szybko wyczuwają nieszczere intencje rozmówcy. Zdarza się, że uczniowie proszą o dyskrecję, aby nikomu nie mówić. Zapewnij o tym, że dziecko może Ci zaufać, ale podkreśl, że są takie informacje, których nie będzie mógł utrzymać w tajemnicy np. informacje o czymś, co zagraża zdrowiu czy życiu ucznia lub innych osób. 

Nie bój się pytać, nie okręcaj tematu w bawełnę, zadaj pytanie wprost np "Jak często się okaleczasz?", "Jakie myśli przychodzą Ci do głowy? Jak często się one pojawiają?". 

3. Język adekwatny do poziomu poznawczego ucznia
Dostosowujemy język do możliwości poznawczych ucznia. Inaczej będziemy rozmawiać z uczniem klasy pierwszej, a inaczej z trzynastolatkiem. Z młodszymi dziećmi będziemy zadawać krótkie, konkretne pytania, czasami odwołując się do świata bajek, czy zabawy np. „Dlaczego nie bawisz się swoim ulubionym samochodzikiem?”. Ze starszymi uczniami powinniśmy zadawać więcej pytań otwartych, które pozwolą na  samodzielne decydowanie i oparte będą na potrzebie budowania własnej tożsamości np. "Co myślisz o...?"

4. Aktywne słuchanie, podążanie za dzieckiem
Słuchaj tego, co mówi do Ciebie uczeń, staraj się unikać dawania rad, nie bagatelizuj jego problemów, okaż zrozumienie dla jego emocji, uczuć. Warto stosować parafrazy, po to, aby zgłębić problem dziecka i je zrozumieć. W rozmowie uwzględnij potrzeby dziecka np. niechęć do rozmowy na dany temat w określonym momencie. 

5. Dopytanie
Na koniec rozmowy dopytaj, czy uczeń chce o czymś jeszcze opowiedzieć lub o coś zapytać. Nauczyciel lub pedagog powinien być przygotowany na pytania dziecka, poświęcić im odpowiednią ilość czasu i szczerze przyznać, jeśli nie potrafi udzielić na nie odpowiedzi. 

6. Zapewnienie gotowość do rozmowy
Warto poinformowac ucznia, że mamy gotowość do rozmowy, gdyby takiej potrzebował w innym momencie. Przypomnij o możliwości skorzystania z pomocy szkolnych specjalistów. 

Podczas takiej rozmowy warto, aby padły takie pytania jak:
- Czy rozmawiałaś/eś z rodzicami? Dlaczego nie? 
- Na kogo możesz liczyć, gdy jest Ci trudno, smutno, itd?

Zadając takie pytania, możemy dowiedzieć się jakie jest wsparcie społeczne dziecka, na jaką pomoc może liczyć dziecko ze strony rodziców. Gdy okazuje się, że jeden rodzic (lub oboje) jest przemocowy, jest przyczyną kryzysu dziecka, reagujemy odpowiednio. 
Aktualnie wraz z wejściem nowej ustawy związanej z tzw. Standardami Ochrony Małoletnich. w każdej placówce powinny być wypracowane odpowiednie strategie i procedury w takim wypadku. 

Gdzie szukać pomocy?

W związku ze zmianami, które są wprowadzane już od kilku lat w każdej gminie powinny znajdować się poradnie dla dzieci i młodzieży opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej, które udzielają wsparcia w ramach I poziomu referencyjnego. Podobnie działają poradnie psychologiczno- pedagogiczne. To są miejsca, gdzie rodzice bezpłatnie mogą uzyskać pomoc dla dziecka, często znacznie szybciej niż u psychiatry dziecięcego.

Warto w szkole porozmawiać o zdrowiu psychicznym, przypomnieć telefony zaufania,  z których mogą skorzystać w dzieci i młodzież (i dorośli) w kryzysie. Poniżej wymieniam kilka miejsc, gdzie można poszukać wsparcia i pomocy. 

Dla osób dorosłych
Kryzysowy Telefon Zaufania - wsparcie psychologiczne- 116 123
Niebieska Linia (Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie) - 800 120 002
Telefoniczne Centrum Wsparcia -800 70 2222 

Dla dzieci i młodzieży
Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży- 116 111
Dziecięcy telefon zaufania Rzecznika Praw Dziecka- 800 12 12 12
Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży Towarzystwa Przyjaciół Dzieci- 800 119 119

ZAPAMIĘTAJ!
W razie zagrożenia, bezpieczeństwa zdrowia i życia telefon 112!


Jeśli artykuł jest dla Ciebie przydatny, napisz komentarz, wiadomość, bądź aktywny w moich mediach społęczniościowych.











wtorek, lutego 27, 2024

Gra terapeutyczna "Lęki? O nie, dzięki!"

Gra terapeutyczna "Lęki? O nie, dzięki!"

    W dzisiejszym świecie, gdzie coraz więcej dzieci boryka się z różnymi formami lęków i niepokojów, istnieje pilna potrzeba skutecznych narzędzi terapeutycznych, które pomogą im radzić sobie z tymi trudnościami. W odpowiedzi na tę potrzebę powstała gra terapeutyczna Lęki? O nie, dzięki!, której wydawcą jest Centrum Diagnozy i Terapii AiS z patronatem Centrum Terapii Mutyzmu, Nieśmiałości i Lęku stworzona specjalnie dla dzieci w wieku od 7 do 13 lat. Jest to innowacyjne narzędzie, które nie tylko angażuje dzieci w proces terapeutyczny, ale także umożliwia im eksplorację swoich emocji i rozwijanie umiejętności radzenia sobie z lękami. W niniejszej recenzji przyjrzę się bliżej tej grze, jej celom terapeutycznym oraz temu, jak może ona być skutecznym narzędziem dla dzieci w różnych sytuacjach życiowych.



Zasady gry

    Zasady gry są proste i dostosowane do wieku uczestników. Oto ich krótkie omówienie. 

    Gra zaczyna się od wyboru pionka przez każdego z uczestników. Gra przeznaczona jest dla 2-3 graczy. Następnie, gracze zajmują miejsce na planszy. Gracze poruszają się po planszy za pomocą rzutu kostką. Każde pole na planszy może mieć różne  pytania związane z tematem lęków i sposobami na radzenia sobie z nimi. Gracze odpowiadają na pytania, które pojawiają się na polach planszy i zdobywają punkty. Są trzy rodzaje pytań:

  • niebieskie z zadaniami tekstowymi zawierające opis sytuacji lękowej i możliwości jej rozwiązań 
  • pomarańczowe karty z opisami już rozwiązanych sytuacji lękowych w formie wierszyków, 

  • zielone karty zawierające pytania, które odnoszą się do przeżywanych stanów lękowych, ich objawów, zasobów pomocnych w poradzeniu sobie z lękiem, 

  • karty niespodzianki. 

Zdobyte punkty wymieniają na karty potwora w klatce. Aby ułożyć go w całości potrzeba 8 punktów.  Celem gry jest dotarcie do mety na planszy  i pokonanie potwora poprzez uwięzienie go w klatce. Gra zachęca do otwartej rozmowy i dzielenia się własnymi doświadczeniami z lękiem. Gracze mogą wspólnie szukać rozwiązań i udzielać sobie nawzajem wsparcia. Te zasady gry pozwalają na interaktywną i angażującą rozrywkę, jednocześnie umożliwiając dzieciom eksplorację tematu lęków i sposobów ich pokonywania w przyjazny i kontrolowany sposób.


Cele terapeutyczne gry

    Gra to przede wszystkim narzędzie terapeutyczne. Jednym z głównych celów tej gry jest pomoc dzieciom w identyfikowaniu i rozumieniu swoich emocji, zwłaszcza tych związanych z lękiem. Poprzez różnorodne zadania i pytania, dzieci są zachęcane do wyrażania swoich uczuć i myśli, co prowadzi do zwiększonej świadomości emocjonalnej.

    Gra kładzie duży nacisk na rozwijanie umiejętności radzenia sobie z lękami. Dzieci w trakcie gry mogą uczyć się strategii relaksacyjnych, technik oddechowych oraz sposobów zmniejszania napięcia psychicznego, co może być niezwykle pomocne w sytuacjach, gdy odczuwają niepokój lub strach.

    Poprzez interakcję z innymi graczami oraz terapeutą, dzieci mają okazję doskonalić swoje umiejętności komunikacyjne. Mogą dzielić się swoimi doświadczeniami, słuchać innych oraz uczyć się skutecznych sposobów wyrażania swoich potrzeb i uczuć.

    Gra promuje budowanie pozytywnych relacji między dziećmi a terapeutą oraz między dziećmi. Poprzez wspólną zabawę i rozmowy, uczestnicy gry mają szansę lepiej się poznać, zrozumieć swoje wspólne doświadczenia i wzmacniać wsparcie społeczne.

    Istotnym celem gry jest również wzmocnienie poczucia własnej wartości i pewności siebie u dzieci. Poprzez pokonywanie wyzwań w grze i zdobywanie nowych umiejętności, dzieci uczą się, że są zdolne do przeciwdziałania swoim lękom i osiągania pozytywnych rezultatów.

Dla kogo ta gra?

Gra Lęki? O nie, dzięki! jest przeznaczona dla dzieci w wieku od 7 do 13 lat, które doświadczają różnych form lęków i niepokojów. Może być stosowana zarówno w ramach terapii indywidualnej, jak i grupowej, w szkołach, gabinetach psychologicznych, czy też placówkach opiekuńczych, a nawet przez rodziców. 



!Warto wspomnieć, że zaleca się, aby z gry korzystano pod opieką terapeuty, osoby dorosłej.

Z tej gry mogą skorzystać:

1. Dzieci z diagnozą zaburzeń lękowych- Dzieci cierpiące na zaburzenia lękowe, takie jak fobie, lęk separacyjny czy lęk przed nowymi sytuacjami, mogą znaleźć w tej grze wsparcie i strategie radzenia sobie z własnymi obawami.

2. Dzieci przeżywające stresujące sytuacje życiowe- Dzieci, które doświadczyły trudnych sytuacji życiowych, takich jak rozwód rodziców, śmierć bliskiej osoby czy przemoc w rodzinie, mogą odczuwać lęki i niepokoje. Gra może być dla nich pomocna w procesie radzenia sobie ze stresem i trudnościami emocjonalnymi.

3. Dzieci z trudnościami adaptacyjnymi- Niektóre dzieci mogą mieć trudności w adaptacji do nowych sytuacji, miejsc czy osób. Gra może pomóc im w pokonywaniu tych trudności poprzez naukę umiejętności radzenia sobie z lękiem i zwiększanie pewności siebie.

4. Dzieci chcące rozwijać umiejętności emocjonalne- Nawet jeśli dziecko nie boryka się bezpośrednio z lękami, gra może być przydatna w rozwijaniu jego umiejętności emocjonalnych, takich jak rozpoznawanie i wyrażanie uczuć oraz budowanie zdrowych relacji z innymi.


Podsumowanie

Zdecydowanie polecam grę dla dzieci, które potrzebują wsparcia w radzeniu sobie ze swoimi lękami oraz dla ich terapeutów, rodziców. Dzięki kreatywnemu podejściu i zróżnicowanym zadaniom, gra może być doskonałym narzędziem terapeutycznym, które pomoże dzieciom zrozumieć lęk i budować wewnętrzną pewność siebie. Gra merytorycznie jest przygotowana przez specjalistów pracujących z dziećmi i młodzieżą. Jest porządnie wydana, zasady są przejrzyste i dostosowane do wieku dzieci. Uwielbiam korzystać z gier, które ułatwiają moją pracę, a jednocześnie z takich, które urozmaicają zajęcia, angażują uczniów do refleksji, do pracy nad sobą, dyskusji, wymiany doświadczeń. 

Kto chce rozprawić się z lękami? Jeśli podoba Ci się gra, daj znać w komentarzu!

Copyright © bluefingersbywiola , Blogger